Lwengo en de corona crisis

 

 

En toen ging plotseling alles anders dan gepland. Grenzen werden gesloten en onze reis in april gecanceld. We moeten met z'n allen zoveel mogelijk thuis blijven en als we al naar buiten gaan moeten we 1,5 meter afstand houden. De wereld werd (wordt) beheerst door het corona virus..... 

 

Elke dag hebben we wel even contact met één van onze contacten in Uganda. Daar gaat het met het corona virus eigenlijk best goed. President Museveni heeft een algehele lock down afgekondigd en als je je niet aan de regels houdt, wordt je zwaar gestraft. Dat lijkt te werken. We moeten er ook niet aan denken dat het virus rond zal gaan in de sloppenwijken en in ons Lwengo met zoveel kwetsbare mensen.

 

Dat betekent dat veel mensen niet meer aan het werk zijn. Denk aan de vele bodaboda's die er rijden, de overvolle taxibusjes en de vele mensen die langs de kant van de weg nog een beetje geld proberen  te verdienen om in hun levensonderhoud te voorzien. 

 

Ook de scholen gaan dicht, boardingkinderen naar huis.... Veel kinderen die in boarding zijn, hebben helemaal geen thuis... En thuisonderwijs via internet zoals dat hier gaat, is totaal ondenkbaar.

 

De problemen stapelen zich op en in april krijgen we de eerste noodoproep van Anthony dat de honger in sommige gezinnen begint toe te slaan... 

We schakelen de sponsors in en meer dan 100 sponsors reageren spontaan en maken een bedrag over voor noodhulp. We halen zo ruim 7.000 euro op en Anthony, Francis en Dickson gaan op  pad om bonen, maismeel, matokebananen en nog veel meer te kopen. De andere dag wordt alles uitgedeeld. Iedereen blij!

 

De mensen kunnen ook hun medicijnen niet meer ophalen in de stad. Anthony stelt voor het geld ook te gebruiken om medicijnen in te slaan voor het nieuwe Health Center, zodat de mensen hun medicijnen, vooral de HIV en malariatabletten, in Lwengo zelf kunnen ophalen. 

 

 

 

Langzaam maar zeker gaat het hier wat beter, minder besmettingen, minder doden, minder ziekenhuisopnamen. Het gaat de goede kant op. De scholen gaan gedeeltelijk weer open en per 1 juni worden veel maatregelen versoepeld. En ook in Uganda mogen de examenklassen weer naar school. Langzaam maken we weer plannen om in augustus te reizen. Maar alles is zeer onzeker en dat blijkt maar weer als we op 1 juni plots te horen krijgen dat de besmettingen in Uganda toenemen en de scholen voorlopig toch dichtblijven. Ook de grensgebieden blijven in de no-go-zone......  Masaka ligt in de no-go zone, daar waar Joseph zijn backpackershotel heeft en ons huis staat, daar waar alle mensen in Lwengo op aangewezen zijn... 

 

Het aantal sponsorkinderen is intussen opgelopen tot 205, waarvan nog ruim 30 kinderen thuis bezocht moeten worden. Dat wordt straks wel heel veel werk..

We bedenken een plan en stellen voor dat Anthony met Francis, Dickson en Edris  voor ons een aantal huisbezoeken gaan doen. Ik maak de lijst en een aantal vragen en het werk kan beginnen. 

 

wordt vervolgd!